بازبینی پرسش‌نامه

یک سؤال بد می‌تواند کل نظرسنجی را بی‌اعتبار کند و هیچ حجم نمونه‌ای آن را جبران نمی‌کند. متن پرسش‌نامه را بچسبانید تا هر سؤال با چند قاعدهٔ شناخته‌شده بررسی شود: جهت‌داری، دو سؤال در یک سؤال، بازهٔ زمانی نامشخص، گزینهٔ مبهم، بازه‌های هم‌پوشان یا ناقص، طیف نامتوازن، مفروض پنهان، واژهٔ مطلق، اصطلاح تخصصی و پرسیدن دادهٔ حساس.

برای هر نشانه، دلیلش، واژه‌هایی که آن را فعال کردند و یک پیشنهاد بازنویسی می‌بینید. تصمیم با شماست: پیشنهاد جای متن شما نمی‌نشیند و هر مورد را می‌توانید بپذیرید یا رد کنید.

• هر قاعده فهرست روشنی از واژه‌ها یا الگوها دارد و نتیجه همیشه می‌گوید کدام واژه آن را فعال کرد. هیچ مدل زبانی و هیچ ارسال به سرور در کار نیست.
• جهت‌دار: واژه‌های ارزشی مثل «عالی»، «بهترین»، «بدون شک»، «همان‌طور که می‌دانید» یا «موافق نیستید که». دو سؤال در یک سؤال: دو موضوع که با «و» یا «یا» زیر یک پاسخ آمده‌اند.
• بازهٔ زمانی: سؤال دربارهٔ رفتار یا تعداد دفعات (خرید کرده‌اید، چند بار، معمولاً) بدون عبارتی مثل «۳۰ روز گذشته».
• گزینه‌ها: دست‌کم دو گزینهٔ مبهم (گاهی، اغلب، زیاد) بدون عدد؛ بازه‌های عددی که هم‌پوشانی یا فاصله دارند (برای بازه‌های عدد صحیح، «۱ تا ۵» و «۶ تا ۱۰» پیوسته‌اند)؛ فهرست انتخابی بدون «سایر» یا «نمی‌دانم»؛ طیفی که تعداد گزینه‌های مثبت و منفی‌اش برابر نیست.
• مفروض پنهان: سؤال‌هایی که با «چرا» شروع می‌شوند یا «ترجیح می‌دهید / لذت بردید» دارند. طولانی: بیش از ۳۰ واژه.

• قاعده‌ها معنی را نمی‌فهمند: هر «و» دو سؤال نیست («نام و نام خانوادگی») و هر سؤال جهت‌داری واژهٔ فهرست‌شده ندارد. نتیجه فهرست «جاهایی که ارزش نگاه دوباره دارند» است، نه حکم.
• ترتیب سؤال‌ها، طول کل پرسش‌نامه، منطق پرش و تناسب سؤال با هدف تحقیق بررسی نمی‌شوند.
• هیچ ابزاری جای پیش‌آزمون با چند پاسخ‌دهندهٔ واقعی را نمی‌گیرد: از چند نفر بخواهید بلند فکر کنند و بگویند هر سؤال را چطور فهمیدند.