پرسونای مستند

پرسونا وقتی به تصمیم کمک می‌کند که هر جمله‌اش از جایی آمده باشد. در عمل بیشتر پرسوناها ترکیبی از چند مصاحبه، چند حدس و جزئیاتی ساختگی مثل نام، سن و درآمدند که فقط باورپذیرترش می‌کنند.

یافته‌های پژوهش را (مصاحبه، پیمایش، دادهٔ فروش، تیکت پشتیبانی) با یک شناسه وارد کنید، گزاره‌های پرسونا را بنویسید و به یافته‌های موافق و مخالف وصل کنید. ابزار هر گزاره را «شاهد داریم»، «فرضیه است» یا «هنوز نمی‌دانیم» برچسب می‌زند، تناقض‌ها را نشان می‌دهد و یافته‌هایی را که در پرسونا نیامده‌اند فهرست می‌کند.

• «شاهد داریم»: دست‌کم ۲ (یا ۳، به انتخاب شما) یافتهٔ موافق و هیچ یافتهٔ مخالف. «فرضیه است»: کمتر از آن، یا شاهد موافق و مخالف با هم، یا فقط شاهد مخالف. «هنوز نمی‌دانیم»: هیچ یافته‌ای وصل نشده.
• هشدارها: همهٔ شاهدها از یک نوع منبع؛ یک یافته هم موافق و هم مخالف؛ جزئیات شخصی (سن، درآمد، عکس، زندگی‌نامه) بدون شاهد؛ واژهٔ مطلق مثل «همه» یا «هرگز» روی کمتر از پنج یافته.
• پیشنهاد پیوند: برای گزارهٔ بی‌شاهد، یافته‌هایی که دست‌کم دو واژهٔ محتوایی مشترک دارند نشان داده می‌شوند؛ خودکار وصل نمی‌شوند.
• یافته‌های استفاده‌نشده جدا فهرست می‌شوند تا شاهدهایی که با پرسونا جور نیستند پنهان نمانند.

• ابزار نمی‌فهمد یک یافته واقعاً از گزاره پشتیبانی می‌کند یا نه؛ این پیوند را شما می‌زنید. شمارش شاهد جای خواندن آن را نمی‌گیرد.
• دو مصاحبه با یک نفر، یا دو برداشت از یک پیمایش، دو شاهد مستقل نیستند. به هر منبع مستقل یک شناسه بدهید.
• پرسونا میانگین یک گروه است، نه یک آدم واقعی. گزاره‌ای که «شاهد دارد» ممکن است برای بخش بزرگی از مشتری‌ها درست نباشد؛ اگر عدد دارید، عدد را بنویسید.