سازندهٔ زمینهٔ کسب‌وکار

دستیار هوش مصنوعی (یا همکار تازه) بدون زمینه، جای خالی را با حدس پر می‌کند: قیمت از حافظه، قاعدهٔ مرجوعی از یک فروشگاه دیگر، اصطلاح داخلی با معنای عمومی. این ابزار کمک می‌کند آنچه باید بداند — محصول، مشتری، فرایند، واژه‌ها، قواعد، خط قرمزها و منبع حقیقت هر موضوع — را یک‌جا و با تاریخ اعتبار بنویسید.

پیش از خروجی، بخش‌های خالی، تناقض‌ها (یک واژه با دو تعریف، دو قاعده با دو عدد) و اطلاعات حساس (ایمیل، موبایل، کارت، شبا، کلید و رمز) نشان داده می‌شوند و می‌توانید حذفشان کنید. ابزار هیچ حقیقتی اضافه نمی‌کند و چیزی به هیچ مدلی نمی‌فرستد.

• بسته فقط از متن شما ساخته می‌شود. بخش خالی «مشخص نشده» نوشته می‌شود و در بالای بسته به دستیار گفته می‌شود که در این حالت بگوید نمی‌داند، عدد را از منبع حقیقت بگیرد و بعد از تاریخ اعتبار به بسته تکیه نکند.
• تناقض واژه: یک واژه که دو بار با دو تعریف متفاوت آمده. تناقض قاعده: دو بند (قاعده یا محدودیت) که دست‌کم ۶۰٪ واژه‌های محتوایی مشترک دارند ولی عددهای متفاوت، یا یکی «مجاز» و دیگری «ممنوع» است. تاریخ: شروع بعد از پایان، یا اعتبار گذشته.
• اطلاعات حساس با الگو پیدا می‌شود: ایمیل، موبایل ایران، شمارهٔ کارت ۱۶ رقمی با آزمون لون، شبا (IR و ۲۴ رقم)، عدد ده‌رقمی تنها، رشته‌های شبیه کلید یا توکن، و «رمز: …». حذف، همان متن را با «[حذف‌شده: نوع]» جایگزین می‌کند.
• خروجی Markdown برای خواندن و دادن به دستیار، و JSON برای استفاده در یک سامانه است؛ هر دو همین محتوا را دارند.

• بررسی تناقض واژه‌محور است: تناقض‌هایی که با کلمه‌های متفاوت بیان شده‌اند دیده نمی‌شوند، و دو قاعدهٔ شبیه با عدد متفاوت ممکن است دربارهٔ دو چیز متفاوت باشند. هشدارها را بخوانید، نه اینکه کورکورانه حذف کنید.
• یافتن اطلاعات حساس الگومحور است و کامل نیست: نام افراد، نشانی، مبلغ قرارداد یا اسرار تجاری الگوی ثابت ندارند و باید خودتان بازبینی کنید.
• بستهٔ زمینه جای منبع حقیقت را نمی‌گیرد. قیمت، موجودی و وضعیت سفارش باید از سامانهٔ اصلی خوانده شوند، نه از یک سند ثابت.