چاپ شده در هاروارد بیزینس ریویو
این یک ترجمه کامل نیست و صرفا نکات مهم مقاله استخراج شده است.
سید فرهنگ آبرومندی نویسندگان هدف از ارائه مقاله را کمک به تصمیم گیرندگان آمریکایی و اروپایی برای مقابله بهتر با کرونا عنوان کرده اند.

درس اول: شناسایی انحرافات شناختی در تصمیم گیری ها

بسیاری از سیاستمداران ایتالیایی این طور فرض کردند که نباید فعالیت های اقتصادی متوقف شوند اما بعد از ابتلای چند سیاست مدار، کرونا تازه جدی گرفته شد. برای تصمیم گیری بیش از هر چیز بایستی به نظرات کارشناسان هر حوزه دقیق گوش داده شود .

درس دوم: تصمیمات غیرفراگیر کافی نیستند
در تصمیم گیری این امر مهم است که نگاهی سیستماتیک داشته باشیم گرفتن تصمیمات سطحی در اوایل بحران موجب رشد بحران کرونا در ایتالیا شد.

درس سوم:یادگیرنده بودن حیاتی است.

یافتن بهترین تصمیات به توانایی یادگیری سریع از موفقیتها و شکستها و تمایل به تغییر اقدامات بر این اساس نیاز دارد. مطمئناً درسهای ارزشمندی وجود دارد که می توان از رویکردهای چین ، کره جنوبی ، تایوان و سنگاپور آموخت ، که توانستند آلودگی را نسبتاً زود مهار کنند. از آنجا که سیستم مراقبت های بهداشتی ایتالیا بسیار غیرمتمرکز است ، مناطق مختلف پاسخ های مختلف سیاسی را امتحان کردند. قابل توجه ترین نمونه، تقابل بین تصمیم های گرفته شده توسط مناطق لومباردی و ونتو ، دو منطقه همسایه با پروفایل های اقتصادی- مشابه است.
لومباردی منطقه ای بسیار ثروتمند بود اما تصمیمات ونتو اثربخش تر بودند .
در ونتو این اقدامات را دقیق تر و موثر تر انجام دادند :

اول- آزمایش گسترده موارد علامت دار و بدون علامت زود هنگام.

دوم – ردیابی فعال افراد با تست مثبت. اگر کسی آزمایش مثبت داشت، همه افراد در خانه آن بیمار و همسایگانشان مورد آزمایش قرار گرفتند.

اگر کیت های آزمایشی در دسترس نبودند ، افراد قرنطینه می شدند.

تأکید جدی بر تشخیص و مراقبت در منزل. هر زمان ممکن بود ، نمونه ها مستقیماً از خانه بیمار جمع آوری و سپس در آزمایشگاه های دانشگاهی منطقه ای و محلی پردازش می شدند.

تلاش های ویژه برای نظارت و حمایت از پرسنل مراقبت های بهداشتی و سایر کارگران اساسی. آنها شامل متخصصان پزشکی ، افراد در تماس با جمعیت در معرض خطر (به عنوان مثال ، مراقبان در خانه های سالمندان) و کارگرانی که در معرض دید عموم قرار دارند (به عنوان مثال صندوق دار سوپر مارکت ها ، داروسازان و کارمندان خدمات محافظتی) بودند.

چهارم : جمع آوری و انتشار داده ها مهم است.

اطلاعات بایستی به صورتی دقیق و گسترده جمع آوری و توزیع شوند تا بتوان بر اساس آن ها تصمیمات دقیق تری گرفت.

یک رویکرد متفاوت تصمیم گیری

هنوز هم عدم اطمینان عظیمی در مورد آنچه دقیقاً باید برای جلوگیری از ویروس انجام شود وجود دارد. چندین جنبه مهم این ویروس هنوز ناشناخته مانده است و احتمالاً مدت زمان قابل توجهی همچنان این وضعیت باقی خواهد ماند. علاوه بر این ، وقفه های قابل توجهی بین زمان عمل (یا در بسیاری موارد عدم تحرک) و نتایج (هم عفونت و هم مرگ و میر) اتفاق می افتد.

با این حال ، به نظر می رسد دو جنبه از این بحران از تجربه ایتالیا روشن است. اول ، با توجه به پیشرفت نمایی ویروس ، وقت تلف کردن در تصمیم گیری جایی ندارد . همانطور که یک مقام ایتالیایی اظهار داشت “این ویروس سریع تر از بوروکراسی ما است.” دوم ، یک رویکرد مؤثر در مورد Covid-19 این است که به یک بسیج ملی شبیه اقدامات مورد نیاز برای جنگ نیاز است- هم از نظر موجودیت منابع انسانی و هم از نظر اقتصادی .

در مجموع ، نیاز به اقدام فوری و بسیج گسترده دلالت بر این دارد که یک واکنش مؤثر در برابر این بحران نیاز به یک روش تصمیم گیری دارد که طبق معمول جدای از اقتصاد و تجارت نیست. اگر سیاستگذاران می خواهند برنده جنگ علیه Covid-19 باشند ، لازم است رویه ای را اتخاذ کنند که سیستماتیک باشد ، یادگیری را در اولویت قرار دهند . بله این ها همه اقداماتی سخت و دشوار هستند به ویژه در بحبوحه چنین بحران عظیمی. اما با توجه به مخاطرات ، باید انجام شوند.

بلاگ خاورزادهدسته بندی نشده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *